cross-posted from: https://szmer.info/post/11522021
Rok był 1999. Było to pół dekady po wprowadzeniu w życie ustawy o przemocy wobec kobiet (VAWA - Violence Against Women Act), która, próbując zmniejszyć przemoc domową, rozmieściła więcej policji i wprowadziła surowsze wyroki. Wiele feministek, które lobbowały za przyjęciem VAWA, milczało na temat Williams i niezliczonych innych kobiet, których telefony na policję skutkowały jeszcze większą przemocą. Wiele z nich było białymi, dobrze sytuowanymi feministkami - ich legislacyjne osiągnięcia nie przyczyniły się do powstrzymania przemocy wobec mniej zamożnych, bardziej zmarginalizowanych kobiet, takich jak Williams.
Ta karceralna odmiana feminizmu nadal jest formą dominującą. Chociaż jego zwolennicy prawdopodobnie odrzuciliby to określenie, to jednak feminizm więzienny opisuje podejście postrzegające zwiększoną kontrolę, ściganie i więzienie jako główne rozwiązanie problemu przemocy wobec kobiet.
Takie stanowisko nie uwzględnia faktu, że policja jest często sprawcą przemocy, a więzienia są zawsze miejscem przemocy. Feminizm więzienny ignoruje sposoby, w jakie rasa, klasa, tożsamość płciowa i status imigracyjny sprawiają, że niektóre kobiety są bardziej narażone na przemoc, a większa kryminalizacja często naraża te same kobiety na przemoc ze strony państwa.
Rewolucja zaczyna się w domu - Walka z przemocą z rąk partnerów w społecznościach aktywistycznych.
JAK RADZIĆ SOBIE Z PRZEMOCĄ W NASZYCH SPOŁECZNOŚCIACH?
Mówi się nam, żebyśmy wzywali policję i polegali na systemie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, aby radzić sobie z przemocą w naszych społecznościach. Jeśli jednak policja i więzienia ułatwiają lub dopuszczają się przemocy wobec nas, zamiast zwiększać nasze bezpieczeństwo, to jak stworzyć strategie radzenia sobie z przemocą w naszych społecznościach, w tym przemocą domową, przemocą seksualną i wykorzystywaniem dzieci, które nie opierają się na policji ani więzieniach?
Opracowanie społecznych sposobów reagowania na przemoc jest jedną z kluczowych opcji. Odpowiedzialność społeczna jest strategią opartą na społeczności, a nie na policji/więzieniach, mającą na celu przeciwdziałanie przemocy w naszych społecznościach. Odpowiedzialność społeczna to proces, w którym społeczność – grupa przyjaciół, rodzina, kościół, miejsce pracy, kompleks mieszkaniowy, sąsiedztwo itp. – współpracuje, aby osiągnąć następujące cele:
-
Tworzenie i potwierdzanie WARTOŚCI I PRAKTYK, które przeciwdziałają przemocy i uciskowi oraz promują bezpieczeństwo, wsparcie i odpowiedzialność
-
Opracowywanie zrównoważonych strategii w celu ZWALCZANIA PRZEMOCY WŚRÓD CZŁONKÓW SPOŁECZNOŚCI, tworząc proces, w ramach którego będą oni rozliczać się ze swoich działań i zmieniać swoje zachowanie
-
Zaangażowanie się w ciągły rozwój wszystkich członków społeczności oraz samej społeczności w celu ZMIANY WARUNKÓW POLITYCZNYCH, które wzmacniają ucisk i przemoc
-
Zapewnienie BEZPIECZEŃSTWA I WSPARCIA członkom społeczności, którzy są ofiarami przemocy, z POSZANOWANIEM ICH SAMODZIEJNOŚCI
-